Strona wykorzystuje pliki cookies. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień Twojej przeglądarki oznacza, że będą one umieszczane w Twoim urządzeniu końcowym. Zawsze możesz zmienić te ustawienia.

Wiadomości

Pokaż QR Code A A A pobierz stronę jako plik pdf Drukuj

18 maja Międzynarodowy Dzień Muzeów

18 maja obchodzimy Międzynarodowy Dzień Muzeów. To doskonała okazja by przedstawić ukraińskie Muzeum Książki i Drukarstwa Ukrainy w Kijowie. Muzeum założone zostało 17 marca 1972 r. Początkowo było to Państwowe Muzeum Książki i Drukarstwa, w 2002 r. uzyskało obecną nazwę. Dla zwiedzających ekspozycje udostępniono w 1975 r. Muzeum mieści się w budynku dawnej drukarni Ławry Kijowsko-Peczerskiej. W 1991 r. rozpoczął się proces usuwania z wystawy eksponatów prezentujących totalitarną ideologię komunistyczną. W maju 2000 r., po czasowym zamknięciu z powodu remontu, muzeum zostało ponownie otwarte dla zwiedzających po raz drugi. Ideą przewodnią wszystkich ekspozycji muzealnych jest Książka i państwowość ukraińska bezpośrednio związana z rozwojem wydawnictw książkowych na Ukrainie. Projekt wnętrz został wykonany przez grupę artystów  pod kierunkiem Anatolija Hajdamaki. Pierwsze piętro muzeum zajmują prace informujące o rozpowszechnieniu się pisma wśród Słowian Wschodnich. Prezentowane są znaleziska archeologiczne, m.in. napisy z jaskiń, ze ścian katedr, inskrypcje na przedmiotach gospodarstwa domowego czy korze brzozowej. Do dziś zachowały się rękopisy, wśród których znajdują się znane na całym świecie : Ewangelia Reims (XI-XIV w.), Ewangelia Ostromira (1056) oraz integralny atrybut inauguracji prezydentów Ukrainy - Ewangelia Peresopnycji (1556-1561). Kolejna wystawa opowiada o rozprzestrzenianiu się druku w Europie. Wśród oryginalnych, unikatowych zabytków drukarstwa znajduje się pierwsza drukowana ukraińska książka Apostoł (Lwów, 1574) i pierwsza słowiańska Biblia (Ostróg, 1581), wydana przez Iwana Fiodorowa. Można tutaj zapoznać się z rzadkimi wydaniami ukraińskich drukarni: dziełami liturgicznymi, literaturą biograficzną, kazaniami czy podręcznikami. Zwiedzającym prezentowane są drewniane klisze z XVIII-XIX w. i próbki papieru z filigranami. W dalszej części ekspozycja opowiada o reformie czcionek z lat 1708-1710, początkach i rozwoju druku czcionką cywilną. Do ówczesnych rarytasów książkowych należały wydania naukowe, podręczniki, pierwsze czasopisma ukraińskie i literatura dziecięca. Całość ekspozycji pierwszego piętra Muzeum uzupełniają prezentacje wnętrza dawnej drukarni i sprzęt drukarski (kopie maszyn drukarskich oraz oryginalne czcionki). Na drugim piętrze muzeum prezentowane są dwie ekspozycje. Pierwsza dotyczy historii książek i druku Ukrainy XX i początku XXI w., druga natomiast opowiada o książce jako przedmiocie kultury materialnej. Eksponaty w zwięzłej formie pokazują rozwój poligrafii nie tylko na Ukrainie, ale także w ośrodkach emigracji i diaspory ukraińskiej w Europie, Ameryce Północnej i Południowej oraz Australii. Początkowa część wystawy nosi tytuł „Księga Odrodzenia Rewolucyjnego. Wydawnictwa prywatne i spółdzielcze”. Druk ukraińskojęzyczny w tym okresie zaczął się szybko rozwijać, przez pierwsze dwie dekady na Ukrainie z powodzeniem działało ponad 100 wydawnictw. Kolejnym tematem wystawy jest „Księga a rewolucja ukraińska 1917-1922”. W drugiej i trzeciej dekadzie XX w. drukarnie ukraińskie czynnie uczestniczą w przezwyciężaniu analfabetyzmu, dzięki wydawaniu elementarzy i podręczników do samodzielnej nauki. Na ziemiach zachodnio-ukraińskich, które po II wojnie światowej znalazły się pod władzą sąsiednich państw, drukarstwo ukraińskie, choć przeżywające trudności gospodarcze, nadal nie było zabronione. W takich warunkach we Lwowie możliwe stało się  opublikowanie np. Atlasu Ukrainy i krajów sąsiednich redagowanego przez Wołodymyra Kubijowycza. W latach 60 i 70 ukraińskie wydawnictwa stały się wyrazem intelektualnego ruchu oporu wobec ucisku politycznego. Potajemnie rozpowszechniane były prace w postaci rękopisów bądź przy pomocy maszyn do pisania. Ekspozycja prezentuje kserokopie biografii 20 ukraińskich więźniów politycznych oraz maszynopisy wydawanych przez nich pism. W latach 1970-1980  po raz pierwszy zaczęły ukazywać się ukraińskie encyklopedie branżowe, wydrukowano trzy tomowy Atlas języka ukraińskiego oraz duży Słownik języka ukraińskiego w 11 częściach. Ostania część ekspozycji muzealnej pokazuje budowę książki, historię ilustracji, liternictwo, oprawy oraz sposoby komponowania tekstu w drukarniach. Zaprezentowane są główne procesy powstawania książki w XX w. od rękopisu, maszynopisu, wydania upominkowego po współczesne formy ksiąg i miniatur książkowych.

Muzeum pozyskuje i rozszerza swój zasób różnymi drogami. Znaczące wpływy pochodzą z Kijowsko-Peczerskiego Rezerwatu Historyczno-Kulturalnego, z Wydziału Książki i Grafiki, lokalnych muzeów krajoznawczych, Lwowskiej Biblioteki Naukowej im Wasyla Stefanyka. Zbiory muzealne uzupełniają dary znanych kolekcjonerów i bibliologów, celnicy, artyści a także zakupy dokonywane ze środków Ministerstwa Kultury Ukrainy. Muzeum, podobnie jak w poprzednich dekadach, aktywnie współpracuje z wydawnictwami ukraińskimi, które nieodpłatnie przekazują swoje publikacje. Muzeum Książki i Drukarstwa Ukrainy posiada ponad 56 000 eksponatów.Oprócz opowiadania o rozwoju ksiąg ukraińskich od czasów starożytnych do współczesności, od 2010 r. w Muzeum odbywają się coroczne konferencje naukowe poświęcone Dniu Literatury i Języka Ukraińskiego. Stale prowadzone są także różnego rodzaju warsztaty, konkursy literackie, wystawy, prezentacje nowych książek. Od 2010 r. Muzeum organizuje coroczny festiwal książki dziecięcej „Alfabetowe królestwo magów i aniołów” z udziałem pisarzy, artystów, wydawców, nauczycieli, aktorów, grup artystycznych i dzieci z różnych miast Ukrainy.


Źródło zdjęcia: strona internetowa Muzeum Książki i Drukarstwa Ukrainy https://www.mkdu.com.ua/en/kolektsiia/online-collection/

Dostęp: 17.05.2022

BIBLIOTEKI NA ŚWIECIE…

Biblioteka LiYuan  w Jiaojiehe koło Pekinu


LiYuan Library w wiosce Jiaojiehe nieopodal Pekinu to bardzo nowoczesny, wręcz ekologiczny budynek, zaskakujący swoją prostotą, położony w cichym otoczeniu. Został wkomponowany w urzekający górski krajobraz rezerwatu przyrody, a zaprojektowano go w pracowni Li Xiaodong Atelier. Otoczenie to głównie skały porośnięte roślinnością, ale to właśnie one są wsparciem dla całej konstrukcji. Książnica nie jest duża, może pomieścić zaledwie 40 osób, ale zaplanowana jest z dużą rozwagą i poszanowaniem otoczenia. Bibliotekę otwarto w 2012 r., a czytelnicy mogą z niej korzystać tylko w soboty i niedziele. Czytelnia została umieszczona na dwóch poziomach centralnej części budynku. Belki, które tworzą ściany wewnętrzne, służą jednocześnie jako półki na książki. Zgodnie z zamysłem architektów można zagłębić się w lekturę, siadając na podłodze lub na jednej z wyżej usytuowanych platform.  Duży efekt zróżnicowania przestrzeni uzyskano dzięki zastosowaniu stopni i niewielkich zmian poziomu w celu stworzenia odrębnych miejsc do siedzenia. Bardzo istotny stał się wybór materiału dla frontonów biblioteki. Stanowią go drewniane patyki ułożone wokół każdego domu w wiosce. Dzięki temu gmach zyskał na lekkości i delikatności. Budynek został całościowo przeszklony, aby zapewnić dostęp dziennego światła. Nieregularne drewniane patyki tworzą filtr i stanowią dodatkową osłonę przed zbyt jasnym światłem i rozpraszają je równomiernie w całym wnętrzu tworząc idealne warunki do czytania i pracy. Do biblioteki z centrum wioski trzeba dojść pieszo. To też celowy zabieg łączący wysiłek fizyczny z następującym po nim wyciszeniem i refleksją. Architekci z Li Xiaodong Atelier odpierają ewentualne zarzuty dotyczące małego rozmachu i dużej skromności w wyrazie biblioteki. Argumentują, że nie można konkurować z pięknym otoczeniem przyrody, dlatego budynek jest prosty i wkomponowany w krajobraz, co sprzyja też pracy z książką.                                                                                     

Na pewno jest to interesująca biblioteka, szczególnie w dzisiejszych czasach, gdy otoczenie jest tak absorbujące i pełne różnych bodźców. Bibliotekę mimo swojej niewątpliwej surowości i ogarniającego zewsząd spokoju odwiedzają liczni czytelnicy i turyści. Niektórzy przyjeżdżają tylko po to, żeby zrobić sobie zdjęcie i pochwalić się nim w mediach społecznościowych. Powodowało to bardzo duży ruch w bibliotece i ostatecznie, w celu zapewnienia czytelnikom dobrych warunków, wprowadzono zakaz robienia zdjęć wewnątrz budynku.


Zdjęcia: POET ARCHITECTURE https://www.flickr.com/photos/poetarchitecture/23932375653/in/photostream/

8 maja Dzień Bibliotekarza i Bibliotek

8 maja obchodzimy Dzień Bibliotekarza i Bibliotek. Jest to okazja do przypomnienia historii naszej instytucji. Działalność Centralnej Biblioteki Statystycznej im. Stefana Szulca wpisuje się rozwój polskiej statystyki. Bogata kolekcja polskich i zagranicznych publikacji lokuje naszą bibliotekę wśród grona najważniejszych bibliotek naukowych w Polsce i na świecie. Nasze statystyczne zbiory są niepowtarzalne i stanowią istotne źródło służące nauce i prowadzeniu prac badawczych.                                                                         

Początki działalności Biblioteki sięgają 1918 r., kiedy to powstał Główny Urząd Statystyczny. Pierwszy dyrektor GUS prof. Józef Buzek pragnął stworzyć naukowe zaplecza dla działań Urzędu. W zbiorach biblioteki znalazł się księgozbiór Warszawskiego Komitetu Statystycznego, sprowadzono też ze Lwowa spuściznę po Lwowskim Wydziale Krajowym. Zbiory biblioteczne zostały skatalogowane i udostępnione czytelnikom. Nawiązano kontakty z licznymi instytucjami krajowymi i zagranicznymi. Pozwoliło to na prowadzenie wymiany publikacji.

W kolejnych latach oprócz tradycyjnych zadań biblioteka podjęła prace przy tworzeniu katalogów centralnych nabytków zagranicznych Biblioteki Narodowej i Szkoły Głównej Planowania i Statystyki, opracowaniu informacji ekspresowej o artykułach z ważniejszych czasopism krajowych i zagranicznych oraz rozwoju wypożyczeń międzybibliotecznych. W 1968 r. w skutek decyzji Prezesa GUS Bibliotece nadano nowy statut, na mocy którego przekształcono Bibliotekę Urzędu w Centralną Bibliotekę Statystyczną, a tym samych główną instytucją w kraju gromadzącą prace z teorii i praktyki statystycznej, demografii, statystyki matematycznej, techniki statystycznej i dyscyplin pokrewnych. Rozpoczęto prace nad wydawaniem Bibliografii Wydawnictw GUS, Bibliografii piśmiennictwa demograficznego oraz Bibliografii Piśmiennictwa Statystycznego. Ponadto kontynuowano działania nad regularnym publikowaniem Biuletynu Nabytków (pierwsza edycja w r.1937), zestawień bibliograficznych, informatorów Roczniki statystyczne świata w zbiorach CBS oraz artykułów w czasopismach naukowych. W 1968 r. rozpoczęto organizację ogólnopolskiego konkursu statystycznego, promującego statystykę w szkołach średnich w oparciu o Mały Rocznik Statystyczny Polski. Konkurs to największe przedsięwzięcie organizowane przez Centralną Bibliotekę Statystyczną w zakresie promocji statystyki. Oprócz tego w ramach działań edukacyjnych organizowane są wystawy, wykłady, prelekcje, a także prezentacje systemu bibliotecznego dla różnych grup czytelników.

Ważną drogą, którą podąża placówka to cały proces rozwoju związany z pracami informatycznymi. Początki zostały zarysowane już w 1997 r. w dokumencie opracowanym przez Guido Badalamentiego, ówczesnego dyrektorem Biblioteki Uniwersytetu w Sienie oraz przewodniczącego Międzynarodowego Stowarzyszenia Użytkowników Systemu ALEPH. Podkreślił, że Biblioteka musi otworzyć wszystkie drzwi i wpuścić użytkowników do swego wnętrza. Nie powinna być Urzędem ani magazynem lecz otwartą na potrzeby użytkowników nowoczesną placówką z pełnym serwisem informacyjnym o swoich zbiorach i zbiorach innych bibliotek. Udostępniono bazę katalogu komputerowego w systemie ALEPH, umożliwiającą przeglądanie zbiorów w bibliotece i w każdym innym miejscu. Z biegiem lat przez Internet zaczęto udostępniać coraz więcej informacji i gotowych materiałów w postaci baz danych, zestawień i informatorów. Cały czas trwa współpraca z krajowymi i zagranicznymi bibliotekami i instytucjami statystycznymi.Ogromną chlubą CBS jest powstała w 2004 r. i stale uzupełniana Biblioteka Cyfrowa. Zawiera wiele cennych opracowań i cymeliów statystyczno-ekonomicznych z XIX i XX w.

Centralna Biblioteka Statystyczna im. Stefana Szulca to nowoczesna placówka biblioteczno-informacyjna, uczestnicząca w krajowym i międzynarodowym systemie współpracy, prowadząca działalność edukacyjną i edytorską oraz co najważniejsze służącą szerokiemu kręgowi odbiorców w kraju i na świecie. Przez te 104 lata swojej działalności pozostała instytucją spełniającą swoje podstawowe funkcje biblioteczne, ale też dzięki ciągłemu rozwojowi i intensywności prac w zmieniającej się rzeczywistości spełnia rolę niepowtarzalnego, otwartego i empatycznego centrum informacji o zbiorach statystycznych. Kompetentni bibliotekarze, przebogaty księgozbiór, zadowoleni czytelnicy i tradycyjność połączona z nowoczesnością to wszystko składa się na to, że osiągnęliśmy sukces, który jest motorem do kolejnych wyzwań w przyszłości.


Zbiory Centralnej Bibliotece Statystycznej im. Stefana Szulca liczą 506 975 wol. (stan na 31.12.2021 r.), w tym:

czasopisma - 241 tytułów bieżących    

zbiory kartograficzne – 5000 jednostek

dokumenty elektroniczne – 4546 jednostek

Biblioteka Cyfrowa CBS - ponad 5400 zdigitalizowanych obiektów.


Zapraszamy do korzystania z tych cennych zbiorów.

Bezpłatny dostęp do książek w języku ukraińskim

Drodzy czytelnicy,

serwis internetowy KNIGO GO umożliwia bezpłatny dostęp do książek w języku ukraińskim. W serwisie tym, na stronie https://knigogo.com.ua/zhanri/dityachi-knigi/ jest dostępnych wiele książek dla dzieci, w tym utwory należące do klasyki międzynarodowej. Książki są udostępniane w kilku formatach – txt, fb2, rtf i epub. Można je pobrać i czytać na czytniku, telefonie bądź komputerze. Publikacje do pobrania bezpłatnie bez rejestracji są oznaczone linkiem  "Cкачати".

Lekcja w czytelni

13 kwietnia 2022 r. w czytelni Centralnej Biblioteki Statystycznej odbyła się kolejna lekcja biblioteczna. Tym razem naszymi gośćmi byli uczniowie szkół średnich z Jędrzejowa.

Podczas lekcji młodzież mogła poznać historię biblioteki, dowiedzieć się jakie posiada zbiory i jak  można z nich korzystać. Pokazywaliśmy również przykłady publikacji i danych statystycznych, które można znaleźć w naszych zasobach oraz odgadywaliśmy znaczenie oryginalnych i nietypowych nazw różnych firm.

Dziękujemy bardzo za miłą wizytę i zapraszamy wszystkich do odwiedzania Centralnej Biblioteki Statystycznej.

7 kwietnia Światowy Dzień Zdrowia

Światowy Dzień Zdrowia  (World Health Day) ustanowiony został przez Zgromadzenie Ogólne Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) w 1948 r. Obchodzony jest co roku od 1950 r. w dniu 7 kwietnia, w rocznicę utworzenie WHO. Podstawowym celem jest zwrócenie uwagi na problemy zdrowotne społeczeństw. W każdym roku świętu towarzyszy inne hasło przewodnie, które zwraca uwagę na konkretne zagadnienia, na przykład pracowników służby zdrowia, depresję, odporność, antybiotyki czy bezpieczeństwo żywności. Od 1995 r. z okazji Światowego Dnia Zdrowia wydawany jest Światowy Raport Zdrowia. Publikacje WHO dostępne są w Centralnej Bibliotece Statystycznej. Tegorocznym hasłem obchodów jest Nasza planeta, nasze zdrowie. WHO pragnie pilnych rozwiązań niezbędnych do utrzymania zdrowia ludzi i planety. Organizacja szacuje, że każdego roku ponad 13 milionów zgonów na całym świecie jest spowodowanych przyczynami środowiskowymi, których można uniknąć. W obecnej sytuacji słowa Arthura Schopenhauera „Choć zdrowie nie jest na pewno wszystkim, to bez zdrowia wszystko jest niczym” nabierają szczególnego znaczenia. Powinniśmy dbać o swoje zdrowie fizyczne i psychiczne. Ekstremalne zjawiska pogodowe, degradacja gruntów i niedobór wody powodują przemieszczanie się ludzi i wpływają na ich zdrowie. Systemy do produkcji przetworzonej, niezdrowej żywności i napojów napędzają falę otyłości, zwiększając liczbę nowotworów i chorób serca, jednocześnie generując jedną trzecią emisji gazów cieplarnianych. Światowy Dzień Zdrowia jest więc najlepszą okazją do tego, by zadbać o własny organizm.                                                                                                                                   

Instytut Żywności i Żywienia podaje 10 rad dla wszystkich jak chronić swoje zdrowie :

1.         Nie pozwól, by nadmiar informacji pogorszył Twój nastrój.

2.         Dbaj o podtrzymywanie kontaktów społecznych w bezpieczny sposób.

3.         Codziennie przez co najmniej 30 min uprawiaj bezpieczną dla Ciebie i innych aktywność fizyczną.

4.         Dbaj o swoje zdrowie fizyczne – odżywiaj się prawidłowo, zadbaj o odpowiednio długi sen.

5.         Jeśli przebywasz w domu, zaplanuj jak spędzić czas izolacji.

6.         Postaraj się utrzymać stały plan dnia.

7.         Dbaj o bezpieczeństwo w sytuacji, kiedy musisz wyjść z domu.

8.         Unikaj radzenia sobie ze stresem za pomocą alkoholu i innych używek.

9.         Zastanów się, czy komuś z Twoich bliskich lub sąsiadów nie jest potrzebna pomoc.

10.       Chorzy i starsze osoby  wymagają szczególnej troski i opieki.                                                   

W tym trudnym dla nas wszystkich czasie zadbajmy w sposób szczególny o zdrowie fizyczne i psychiczne oraz pamiętajmy o przestrzeganiu obowiązujących zaleceń sanitarnych dla ochrony zdrowia i życia własnego oraz osób z naszego otoczenia.

Lwowska Narodowa Naukowa Biblioteka Ukrainy im. Wasyla Stefanyka prosi o pomoc!

Lwów, 25.03.2022 r.

Do wszystkich ceniących wolność i godność ludzi dobrej woli.


Szanowni Państwo,

zwracam się do Państwa w najtrudniejszym dla Ukrainy i całego świata czasie.

Trudno sobie wyobrazić, że w XXI wieku, w centrum Europy ma miejsce szeroko zakrojona, krwawa agresja Rosji na Ukrainę – suwerenne państwo europejskie uznane przez całą społeczność światową, założyciela i członka ONZ!

Celem tej agresji jest zniszczenie narodu ukraińskiego, jego historii, języka, kultury oraz prawa do wolności, samostanowienia, a w konsekwencji – państwowości, co jest ewidentnym przejawem ludobójstwa. Drogą do jego realizacji jest niewypowiedziana wojna, a tak naprawdę operacja terrorystyczna przeprowadzona na terenie całej Ukrainy przez jedno z największych państw świata – Rosję. Naród ukraiński jest pozbawiany prawa do życia!

Są Państwo obecnie świadkami zjednoczenia wieloetnicznych obywateli Ukrainy, którzy przy wsparciu społeczności międzynarodowej desperacko stawiają opór agresorowi, poświęcając wszystko – również swoje życie!

Bardzo Państwu dziękuję, waszym państwom i rządom za to wielkie wsparcie!

Dzisiejsza agresja stanowi wielkie zagrożenie - zwłaszcza z powietrza - dla zbiorów Lwowskiej Narodowej Naukowej Biblioteki Ukrainy im. W. Stefanyka. Biblioteka posiada ponad osiem milionów woluminów, na które składają się kolekcje książek, czasopism, dzieł sztuki i rękopisów – najstarszy pochodzi z XI wieku. Zbiory Biblioteki mieszczą się w dziewięciu budynkach z XVII-XX w. będących zabytkami architektury. Wieloetniczne kolekcje Biblioteki są materialnym ucieleśnieniem wartości światopoglądowych i duchowych narodu ukraińskiego, odzwierciedleniem jego historii oraz jest dziedzictwem naukowym i kulturowym o światowym znaczeniu.

W związku z powyższym proszę Państwa:

1. O potępienie agresji wszelkimi dostępnymi sposobami oraz o pomoc Ukrainie w walce z agresorem-terrorystą o całkowite zwycięstwo!

2.  O przekazanie darowizn na potrzeby LNNB Ukrainy im. W. Stefanyka, mających na celu zapewnienie funkcjonowania i ochronę jej zbiorów w tym trudnym czasie:


Beneficiary: Address: 79000 Lviv, 2 Stefanyka St.,

Stefanyk National Scientific Library of Ukraine in Lviv.

Bank account number UA143253650000002600401411690 (USD, EUR, PLN)

Bank address: 79000, Lviv, vul. Tsekhova,1

JSC KREDOBANK Sakharova str. 78 Lviv, Ukraine

SWIFT: WUCBUA2X

MFO 325365 ZKPO 22334641

Z dopiskiem „pomoc charytatywna”.


Z wyrazami szacunku i wdzięcznością,

Wasyl Fersztej,

Dyrektor Generalny LNNB Ukrainy im. W. Stefanyka

 

Pomoc Ukrainie

Jak można pomóc naszym sąsiadom z Ukrainy - m.in wspierając zbiórki pieniężne.

Zbiórki, które są przeznaczane na najpilniejsze w danej chwili potrzeby, jak żywność, środki medyczne, materiały opatrunkowe czy higieniczne. Poniżej przedstawiamy listę organizacji, wraz z danymi dotyczącymi przekazywania pomocy:

Polska Akcja Humanitarna (PAH): https://www.pah.org.pl/wplac/?form=ukraina wpłaty na pomoc bezpośrednią włączając w to żywność i inne formy wsparcia dla ludzi, którzy muszą uciekać ze swoich domów na konto: 02 2490 0005 0000 4600 8316 8772

Caritas Polska: https://caritas.pl/ukraina/ wpłaty na najpilniejsze potrzeby, żywność, środki higieniczne i zapewnienie podstawowej pomocy materialnej konto: 77 1160 2202 0000 0000 3436 4384 z dopiskiem UKRAINA lub SMS o treści „UKRAINA" pod numer 72052 (koszt to 2,46 zł z VAT)

Polskie Centrum Pomocy Międzynarodowej (PCPM): https://pcpm.org.pl/ukraina lub wpłaty na konto 18 1140 1010 0000 5228 6800 1001 z dopiskiem „Pomoc dla Ukrainy". Środki zostaną przeznaczone na pomoc humanitarną, ewakuację ludności oraz wsparcie psychologiczne dla dzieci.

Polski Czerwony Krzyż (PCK): Wpłaty na zakup żywności, materiałów opatrunkowych oraz zabezpieczenie pozostałych priorytetowych potrzeb. Konto: 16 1160 2202 0000 0002 7718 3060 z dopiskiem „UKRAINA" oraz na stronie https://pck.pl/wspieraj-nas/

Polska Misja Medyczna / Polish Medical Mission: Wpłaty na zapewnienie szybkiego wsparcia medycznego i zakup niezbędnych środków medycznych i przekazane lokalnej organizacji pomocowej – Czerwonemu Krzyżowi w Słowiańsku w obwodzie donieckim. https://pmm.org.pl/chce-pomoc#ukraina lub przelew na konto: 62 1240 2294 1111 0000 3718 5444 z dopiskiem UKRAINA

UNICEF Poland: Zbiórka na zapewnienie dzieciom m.in. bezpiecznych schronień i wsparcia psychologicznego, opieki medycznej, czystej wody i środków higienicznych: https://unicef.pl/chce-pomoc/nasze-akcje/pomoc-dla-ukrainy


BIBLIOTEKI NA ŚWIECIE…

Biblioteka Narodowa Brazylii

Bibilioteca Nacional do Brasil jest największą książnicą Ameryki Łacińskiej, a znajduje się w centrum Rio de Janeiro. Jest instytucją chroniącą dziedzictwo dokumentalne i bibliograficzne Brazylii. Historia jej powstania jest niezwykle interesująca. W listopadzie 1755 r. Lizbonę nawiedziło trzęsienie ziemi, ucierpiała również Biblioteka Królewska, uważana za jedną z najważniejszych w Europie. Do tego doszła też inwazja wojsk francuskich dowodzonych przez Napoleona Bonaparte na Portugalię. Te okoliczności spowodowały, że portugalska rodzina królewska wraz ze swoimi dobrami przeniosła się do Brazylii. Biblioteka licząca 60 000 książek została początkowo umieszczona w zakonie Karmelitów. Miejsce to jednak uznano za nieodpowiednie i mogące zagrozić cennym zbiorom, dlatego podjęto decyzję o rozpoczęciu budowy gmachu dla Brazylijskiej Biblioteki Narodowej. Przeniesiona do nowej lokalizacji, została otwarta 29 października 1810 r. W 1858 r., ze względu na swoje stale powiększające się zasoby i brak miejsca na nowe, biblioteka została ponownie przeniesiona. Ważne było stworzenie ostatecznej, większej siedziby i tak właśnie zaprojektowano jej obecny budynek. W nowej siedzibie zbiory Biblioteki Narodowej Brazylii zaczęto udostępniać od 1910 r. Budynek biblioteki znajduje się w centrum Rio de Janeiro, tworząc z Narodowym Muzeum Sztuk Pięknych i Teatrem Miejskim niezwykle cenny zespół kulturalny i architektoniczny. Budynek Biblioteki Narodowej ma eklektyczny styl, w którym mieszają się elementy neoklasyczne i secesyjne. We wnętrzu znajdują się zdobione klatki schodowe, szerokie świetliki z kolorowymi witrażami, a także dzieła sztuki m.in. obrazy i rzeźby w przestronnych pomieszczeniach. W przestronnych korytarzach prezentowane są wystawy tematyczne z różnych kolekcji. W 1903 r. włosko-brazylijski artysta Eliseu Visconti, zaprojektował ekslibris i godło. W bibliotece znajduje się aż dziewięć milionów pozycji książkowych, 22 000 map, około 2500 atlasów oraz około 250 000 utworów w archiwum muzycznym i dźwiękowym. Wśród zbiorów możemy znaleźć między innymi kolekcję 21 742 fotografii z XIX w. Teresy Cristiny Marii. Zdjęcia te pozostawił w bibliotece cesarz Pedro II w 1891 r., a w 2003 r. kolekcja została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO, w uznaniu jej światowego znaczenia i wyjątkowej uniwersalnej wartości. Zawiera obrazy związane z historią Brazylii  z XIX w., w tym fotografie Moritza Lamberga m.in. z Afryki, Ameryki Północnej i Europy. Inne bardzo cenne zbiory Brazylijskiej Biblioteki Narodowej to kolekcja Barbosa Machado, która zawiera 4300 przedmiotów, w tym książki, grafiki, mapy i rzadkie broszury oraz kolekcja Conde da Barca, obejmująca 2365 przedmiotów z XVII i XVIII wieku.
Zbiory biblioteki stale się powiększają dzięki darowiznom i zakupom, a przede wszystkim poprzez obowiązkową dostawę egzemplarza wszystkich brazylijskich materiałów drukowanych.
Pracownicy przez lata rozwijają usługi biblioteczne, w tym duży nacisk kładą na modernizację baz danych. Biblioteka Narodowa jako instytucja utrzymuje relacje z organizacjami międzynarodowymi w zakresie promocji i rozpowszechniania dzieł

21 marca Światowy Dzień Zespołu Downa

Święto obchodzone jest 21 marca corocznie od 2005 r., z inicjatywy Europejskiego Stowarzyszenia Zespołu Downa. W 2012 r. patronat nad świętem objęła Organizacja Narodów Zjednoczonych. Pomysłodawcą był genetyk z uniwersytetu w Genewie Stylianos E. Antonarakis. Inauguracja odbyła się w Singapurze i zorganizowana została przez angielską organizację Down's Syndrome Association (DSA).

Data święta nie jest przypadkowa i nawiązuje do obecności u osób z zespołem Downa dodatkowego, trzeciego chromosomu w 21. parze chromosomów. Ideą tego dnia jest zwrócenie uwagi społeczeństwa na osoby z zespołem Downa i ich potrzeby, zwiększenie świadomości o chorobie oraz promowanie praw tych osób do pełnego uczestniczenia w życiu społecznym. Co roku organizowany jest przez wiele stowarzyszeń szereg wydarzeń i imprez. Pierwszą organizacją w Polsce, która włączyła się w obchody święta w 2006 r., było Stowarzyszenie Pomocy Dzieciom i Młodzieży Specjalnej Troski w Białymstoku Jeden Świat. Warto śledzić na bieżąco, co dzieje się 21 marca w związku ze ŚDZD. Informacje podawane są zarówno na oficjalnej stronie Światowego Dnia Zespołu Downa, jak i w mediach społecznościowych.

Strona Światowego Dnia Zespołu Downa

www.worlddownsyndromeday.org

Strona Down Syndrome International

www.ds-int.org

Twitter ŚDZD

twitter.com/WorldDSDay

Kanał YouTube ŚDZD

www.youtube.com/DSiWDSD

Profil ŚDZD na Facebooku

www.facebook.com/World-Down-Syndrome-Day

Jedną z akcji społecznych, pokazujących naszą akceptację i zrozumienie dla osób z zespołem Downa jest założenie 21 marca dwóch różnych, niepasujących do siebie par skarpet w kolorowe wzory. Można też założyć kolorowe ubrania. Barwy przewodnie Światowego Dnia Zespołu Downa to granatowy i czerwony. Drobne gesty mają znaczenie, mogą przysłużyć się niwelowaniu barier i przezwyciężaniu krzywdzących stereotypów.

14 lutego Dzień Zakochanych = Dzień Życzliwości dla Wszystkich

Kiedy na dworze jeszcze zimno i nierzadko poda śnieg czy deszcz, przyszedł czas na Dzień Zakochanych, jak co roku obchodzony 14 lutego. Święto przywędrowało do nas z Ameryki, ale to Anglicy rozpropagowali Walentynki na całym świecie. Tradycyjnym sposobem obchodzenie Walentynek w okresie elżbietańskim było przesłanie ukochanej osobie bileciku czy listu z wyznaniami miłości, wierszem, z dołączoną perfumowaną chusteczką lub rękawiczką. Wraz z rozrostem kolonii zamorskich Anglia eksportowała także swoje święta na podbite tereny i tak Walentynki trafiły do Ameryki. To właśnie tam w XIX wieku (około 1850 roku) Esther Howland zaczęła  wytwarzać gotowe kartki walentynkowe. Pomysł spodobał się tak bardzo, że w szybkim tempie rozpowszechnił na całym globie. Kartka z wyznaniem miłosnym to dziś podstawowy symbol Walentynek. W Japonii to kobiety obdarowują mężczyzn czekoladkami, które dzieli się na: „honmei-choko” dla ukochanego i „giri-choko” dla kolegów. W Pradze tradycją jest wieszanie kłódki z inicjałami zakochanej pary na moście Karola, a w Dani przesyłano sobie bibułki, na których pod światło można odczytać imię zakochanego. Do Polski Walentynki zawitały dopiero w 1992 roku. Wszystkim zakochanym w dniu ich święta życzymy wielkiego szczęścia w miłości – taką ogromną reklamę w Gazecie Wyborczej  z 14 lutego 1992 r. umieściło wydawnictwo Harlequin, słynące z publikowania romansów. Dziś jak Polska długa i szeroka wysyłamy sobie już nie kartki, a smsy, dajemy czekoladki i prezenty, czasem są to książki.

Jednak świętowanie nie powinno być przymusem czy kłopotem. Ci, którzy nie są zakochani, nie powinni tego dnia czuć się gorzej. Warto świętowanie miłości przekuć w dzień życzliwości dla wszystkich i ofiarować uśmiech, dobre słowo czy chwilę rozmowy na przykład przez telefon.

Co można dać komuś właśnie dziś, jeśli dawno tego nie robiłeś …

  • gest uprzejmości
  • dobre słowo
  • troczę czasu                              
  • uśmiech
  • serdeczny przytulasek
  • uwagę

Pierwsza haftowana książka w Polsce

Książki ze względu na rozwój technik drukarskich i edytorskich ciągle mogą zaskakiwać swoich odbiorców formą, treścią czy przeznaczeniem. Jednak dopiero w 2020 r. powstała pierwsza haftowana książka w Polsce. Jest to dzieło bibliotekarki Olgi Stelmach z Przechlewa w województwie pomorskim. Autorka haftuje od 12 lat, a jej prace były niejednokrotnie wystawiane. Impulsem do rozpoczęcia pracy nad tego typu książką był jej udział w szkoleniu bibliotecznym dotyczącym ręcznie robionych książek, które służą do pracy z dziećmi. Do tej pory wykorzystywano jedynie guziki, paciorki, kolorowy papier czy bibułę. Pani Olga jako pierwsza postanowiła stworzyć w całości książkę z haftu.

Pierwsza w Polsce haftowana książka to bajka dla dzieci – O czym milczy Misio. Opowiada o Olusiu i jego przyjacielu- maskotce Misiu. Codziennie spędzają razem ze sobą czas i pewnego dnia wymyślili nową zabawę, w którą bawią się przez cały tydzień i mają przy tym różne przygody.

Prace nad książką trwały około siedmiu miesięcy. Najpierw powstał tekst, a następnie rysunki. Całość została zaopatrzona również w wyhaftowaną okładkę i zszyta koronką. Dzieło jest pokaźnej wielkości i niezmiernie kolorowe, liczy 20 stron z 46 ilustracjami. Powstało z ponad 140 tysięcy krzyżyków. Na stworzenie książki zużyto 25 metrów kanwy (tkaniny używanej do haftu krzyżykowego) i ponad 200 metrów koronki. Wykorzystana została cała paleta barwnych mulin, w tym  metalicznych, by różniły się od siebie w dotyku. Imiona głównych bohaterów wyhaftowane zostały na każdej stronie koralikami.

Książka oprócz niewątpliwie swoich artystycznych walorów, spełnia dużo ważniejszą rolę – edukacyjną. Pozwala na sensoryczną pracę z dziećmi. Ma „ukryte” zadania, pytania i możne stymulować dzieci do różnych zabaw z książką. Wyhaftowane są liczne przedmioty, owoce, warzywa, zwierzęta i osoby , o różnych kształtach,  kolorach i  motywach.

O czym milczy Misio to jedyny taki egzemplarz i przykład książki haftowanej w Polsce. Powstała z myślą o dzieciach, by poprzez dotyk i odbiór kolorów rozwijały swoje umiejętności poznawcze. Jest niepowtarzalną i niebanalną pomocą dydaktyczną. Unikatowy egzemplarz można oglądać w bibliotece w Przechlewie.


Ciekawostki o książce wyhaftowanej w Przechlewie :

  • powstawała siedem miesięcy
  • ma 20 stron
  • zawiera 46 ilustracji
  • do jej powstania zużyto 25 metrów kanwy
  • obszyta jest koronką o długości 200 metrów
  • w książce jest 140 tysięcy krzyżyków

Dzień Bezpiecznego Internetu

Dzień Bezpiecznego Internetu to ogólnoświatowe święto obchodzone co roku w ponad 160 państwach. Wydarzenie zainicjowane zostało przez Komisję Europejską w 2004 r. W Polsce jego organizatorem jest Polskie Centrum Programu Safer Internet (PCPSI) współtworzone przez Państwowy Instytut Badawczy NASK oraz Fundację Dajemy Dzieciom Siłę. 

Bezpieczeństwo w sieci staje się wyzwaniem, ale też coraz częściej dużym problemem. Zdalne lekcje, zdalna praca, wirtualne urzędy i sklepy – nasze życie przenosi się coraz bardziej do Internetu i tym ważniejsze stają się umiejętności poruszania się w świecie wirtualnym. Komputer i Internet może być niezastąpionym źródłem wiedzy i umiejętności, ale stanowi też potencjalne zagrożenie dla jego użytkowników. Aby bezpiecznie poruszać się w wirtualnym świecie warto przestrzegać określonych zasad i świadomie korzystać z pomocnych programów, aplikacji oraz oznaczeń.

Wydarzenie Dzień Bezpiecznego Internetu stanowi promocję pozytywnego wykorzystywania Internetu dla wszystkich niezależnie od wieku.

Więcej informacji na temat Dnia Bezpiecznego Internetu znajduje się na stronie www.dbi.pl oraz www.facebook.pl/bezpiecznyinternet .

W zbiorach Centralnej Biblioteki Statystycznej znajduje się wiele publikacji na temat Internetu, społeczeństwa informacyjnego i bezpieczeństwa w sieci.

BIBLIOTEKI NA ŚWIECIE …

Biblioteka Publiczna w Kansas City

Historia bibliotek jest równie długa jak dzieje pisma. Wraz z jego rozwojem  rozpoczęto budowę pomieszczeń, które pomagały przechowywać tworzone materiały. I tak ciągle, niezmiennie od wieków powstają piękne, klasyczne bądź zaskakujące w swoim kształcie budynki mieszczące biblioteki. Do jednej z najciekawszych architektonicznych konstrukcji należy książnica znajdująca się w Kansas City w  stanie Missouri USA. Biblioteka Publiczna w Kansas City założona w 1873 r. jest najstarszą biblioteką w mieście. Zawiera zbiór oryginalnych i opublikowanych materiałów, artykułów prasowych, pocztówek, zdjęć, map z okresu najwcześniejszej historii społeczności oraz inne opracowania związane z dziejami i kulturą Afroamerykanów. Budynek biblioteki nie jest zaskakujący, ale na szczególną uwagę zasługuje parking, który się przy niej znajduje, zbudowany w 2004 roku i noszący nazwę The Community Bookshelf (Wspólnotowy Regał Książki). Front garażu stanowi gigantyczna półka z 22 książkami i jest to działanie zrealizowane we współpracy z miejscową społecznością. Imitacje grzbietów książek, które mierzą około 7,5 metra wysokości i 2,5 szerokości, wykonane są z folii poliestrowej, którą kładzie się na betonowych panelach i aluminiowej podkonstrukcji. Wybór tytułów książek nie był przypadkowy. Wpływ na to mieli sami mieszkańcy Kansas City, którzy wzięli udział w głosowaniu. Wśród tytułów możemy znaleźć m.in. Władcę pierścieni J.R.R. Tolkiena, Romeo i Julię Szekspira, Paragraf 22 Josepha Hellera, Przygody Hucka Finna Marka Twaina, Sto lat samotności Gabriela Garcii Marqueza czy Zabić drozda Harper Lee.                                                                                         

Biblioteka angażuje się w wiele akcji wspierających mieszkańców m.in. poprzez program o nazwie Coffee & Conversations na rzecz osób bezdomnych, który ma pomóc w poradzeniu sobie z problemem bezdomności czy program Refugee and Immigrant Services and Empowerment  pomagający imigrantom na przykład w zdobyciu obywatelstwa. Biblioteka w 2017 r. otrzymała nagrodę im. Paula Howarda za odwagę od American Library Association.

Chociaż niektórzy specjaliści krytykują bardzo oryginalny projekt biblioteki, to mimo wszystko dla większości osób stanowi ona niesamowite dzieło. Wielu mieszkańców miasta uważa również, że budynek nie tylko idealnie wkomponował się w krajobraz miasta, ale także po prostu budzi sympatię swoim wyglądem. Niewątpliwie budynek Biblioteki Publicznej w Kansas City  jest warty obejrzenia.

Zdjęcie zaczerpnięte ze strony: www. infoarchitektura.pl 

BIBLIOTEKI NA ŚWIECIE …

Odotheka  -  biblioteka zapachów historycznych

Zapach książek w bibliotece, wilgotna woń gotyckich murów, mieszanina zapachu drewna i świec w starym kościółku czy placek z wiśniami babci, to bodźce dla naszych zmysłów, za pomocą których obcujemy z przeszłością. Czasem z biegiem czasu zamazują się twarze i obrazy, a to właśnie zapachy najbardziej zapadają nam w pamięć. Często w przypadku bardzo cennych dzieł sztuki jesteśmy pozbawieni tych odczuć. Zabytki z muzealnych kolekcji oddzielone są od swoich odbiorców ścianami czy gablotami, a otoczenie jest bardzo sterylne. Instytucje często postrzegają zapachy emitowane z obiektów jako informację zbędną, a może nawet jako niepożądane zanieczyszczenie - twierdzi Elżbieta Zygier z Muzeum Narodowego w Krakowie. Taka sytuacja może niebawem ulec zmianie dzięki nowatorskiemu projektowi.

Krakowscy i lublańscy naukowcy, we współpracy z muzealnikami, przygotowują się do prac nad Odotheką, czyli pierwszą na świecie biblioteką zapachów zabytków. Powinna ona powstać do końca 2024 r. Projekt polsko-słoweński realizują Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie, we współpracy z Muzeum Narodowym w Krakowie, oraz Wydział Chemii i Technologii Chemicznej Uniwersytetu w Lublanie i Muzeum Narodowe Słowenii. Koordynatorem z polskiej strony jest prof. Tomasz Sawoszczuk z Katedry Mikrobiologii Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie. Odotheka ma zbadać zapachy historycznych artefaktów, skatalogować je i stworzyć receptury pozwalające na ich odtworzenie. Ma to być nowy typ biblioteki, która będzie częścią naszego dziedzictwa kulturowego.                                                                                                                               

Naukowcy podają dwa powody, dla których często dotąd pomijany aspekt obcowania z historią i sztuką może okazać się bezcennym zasobem. Po pierwsze, dzięki zgromadzonym historycznym zapachom i, co ważne, recepturom pozwalającym na ich odtworzenie, muzea będą mogły dać zwiedzającym zupełnie nowy sposób na poznanie swoich zbiorów. Zapach byłby rozpylany w miejscu ekspozycji, aby dać odbiorcom możliwość dodatkowej percepcji obiektów muzealnych, m.in. osobom niewidomym. Po drugie, zapachy mogą odsłonić przed badaczami nieznane dotąd aspekty historii odnoszące się między innymi do sposobów konserwacji np. obrazów czy egipskich mumii, zanim muzea zaczęły tworzyć precyzyjną dokumentację takich zabiegów. Rosnąca biblioteka zapachów ma pozwolić nie tylko zachować historyczne aromaty, ale może stać się także cennym narzędziem dla przyszłych naukowców. Na przykład może pozwolić szybciej diagnozować objawy procesów zachodzących w zabytkach, jeśli ich zapach z czasem będzie się zmieniał.

Na potrzeby projektu zakupiony zostanie specjalistyczny sprzęt do badania zapachu tj. chromatograf gazowy i spektrometr mas. Komputerowy nos całkowicie jednak nie zastąpi ludzkiego. W ramach projektu wyszkolony zostanie zespół ludzi szczególnie wrażliwych na zapachy, którzy będą analizowali historyczne aromaty i ich współczesne repliki. Dzięki temu naukowcy będą pewni, że to, co odtworzyli chemicznie, jest maksymalnie zbliżone do zapachu rzeczywistego obiektu zabytkowego.                                                                          

Realizatorzy projektu podkreślają, że Odotheka nie będzie wyglądała jak tradycyjne muzeum. Przyjmie ona raczej formę biblioteki wiedzy o zapachu zabytku, z uwzględnieniem kontekstu historycznego. Będzie to  zbiór receptur, które mogą posłużyć do odwzorowania zapachu danego obiektu. Dowiemy się, jakie związki chemiczne trzeba zmieszać, aby uzyskać konkretny zapach. Opisy zapachów wraz z recepturą mają być publicznie udostępnione w formie papierowej i online.                                          

W badaniach każda ze stron wykorzysta co najmniej pięć zabytków z różnych okresów, wykonanych w odmiennych technikach. W Polsce będzie to m.in. Dama z gronostajem Leonarda da Vinci, przechowywana w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie. Zespół słoweński  natomiast zbada m.in. zapach tabakiery swojego wieszcza narodowego Franca Preserena, autora słów hymnu narodowego tego państwa. Badania zespołów w Krakowie i Lublanie, finansowane przez polskie Narodowe Centrum Nauki i Słoweńską Agencję Badawczą, mają potrwać trzy lata. Rezultatem będzie ogólnie dostępna baza zapachów. Zdaniem naukowców w dalszej perspektywie czasu projekt mógłby być rozszerzony o inne kraje.                                                                                           

Elżbieta Zygier z Muzeum Narodowego w Krakowie wskazuje jednak, że technika ma jednak pewne ograniczenia. Nie dowiemy się dzięki niej, jak pachniała pracownia Leonarda Da Vinci, ani czy geniusz, malując swoje dzieła, popijał aromatyczną herbatę lub zajadał cynamonowe bułeczki. Tak delikatne zapachy nie przetrwały stuleci. Jest to jednak projekt przełomowy i ważny dla nauki i kultury. 

Z historycznej karty…

9 grudnia mija 90 lat od dnia przeprowadzenia Drugiego Powszechnego Spisu Ludności z 1931r. Jego wyniki opublikowane w 39 tomach, dostępne są w formie papierowej i on-line w Centralnej Bibliotece Statystycznej.

Zakres tematyczny, organizacja i regulacje prawne były nawiązaniem do wcześniejszego spisu powszechnego z 1921r.   W 1931 r. dużą wagę przywiązywano do popularyzacji badania oraz kompetencji i obowiązków komisarzy spisowych. Jeśli chodzi o różnice, to w kwestionariuszu pominięto m.in. kwestię narodowości  oraz gospodarstw rolnych. Dodano za to pytanie o umiejętność pisania.

Na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 września 1931 r. o sposobie przeprowadzenia spisu powszechnego określono także możliwości przyznania odznaki honorowej „Za Ofiarną Pracę” za dobrą akcję spisową. Wykonawcą odznak był Stanisław Repeta, warszawski medalier i rzeźbiarz.

„Jedynie spisy ludności są w stanie określić kierunek, w jakim odbywa się rozwój danego społeczeństwa; z drugiej strony – dostarczają one niezbędnych danych liczbowych, które są konieczną podstawą racjonalnej działalności na każdym polu życia państwowego i społecznego (…) Nie ulega tedy żadnej wątpliwości, że dopiero spis tegoroczny odzwierciedli wiernie obraz Polski współczesnej, oddzielonej od przełomowych momentów odzyskania niepodległości dziesięcioletnim okresem pokojowego bytu państwowego.”   

                                                        Cytat z ulotki „Co nam da drugi powszechny spis ludności”

Lekcja biblioteczna dla uczniów

7 października 2021 r. naszą czytelnię już po raz kolejny odwiedzili uczniowie

Szkoły Podstawowej nr 355 im. Jana Wedla.

Podczas spotkania nasi goście mogli poznać historię Centralnej Biblioteki Statystycznej i jej zbiorów. Rozmawialiśmy również o pracy biblioteki dziś, oglądaliśmy dawne i współczesne publikacje a także rozwiązywaliśmy krzyżówki.

Dziękujemy bardzo za miłe spotkanie. 

Zapraszamy wszystkich do uczestnictwa w lekcjach w Centralnej Bibliotece Statystycznej.

Festiwal Kultury Bez Barier 2021

Odbywający się co roku Festiwal Kultury Bez Barier to, jak zapewniają organizatorzy, najbardziej otwarte wydarzenie w Polsce oferujące dostęp do spektakli, pokazów filmowych, wystaw, koncertów, spacerów i warsztatów.

W Festiwalu po raz wziął udział Główny Urząd Statystyczny i Centralna Biblioteka Statystyczna  przygotowując wykład on-line „Spisy powszechne od kulis”.

Częścią wykładu jest przygotowana w naszej bibliotece prezentacja „100 lat spisów ludności Głównego Urzędu Statystycznego” przybliżająca historię polskich spisów i publikacje wydane przy ich okazji.

Na ekranie możemy zobaczyć przykłady wydawnictw z wynikami kolejnych spisów ludności a także plakaty, ulotki informacyjne. Wiele z nich znajduje się do dziś w zbiorach Centralnej Biblioteki Statystycznej.

Zapraszamy serdecznie na stronę Festiwalu https://fkbb.pl

Finał Narodowego Spisu Powszechnego 2021

30 września zakończył się Narodowy Spis Powszechny Ludności i Mieszkań 2021.

W tym dniu jednym z miejsc, w którym można było wziąć udział w badaniu była czytelnia Centralnej Biblioteki Statystycznej, w której zorganizowany został punkt spisowy.

Aż do północy wspólnie z bibliotekarzami na wszystkich czekali rachmistrzowie ze specjalnymi terminalami.

Punkt przez cały dzień cieszył się bardzo dużą frekwencją. Dziękujemy organizatorom, bibliotekarzom oraz wszystkim, którzy odwiedzili naszą czytelnię.

Podziękowania kierujemy również do rachmistrzów spisowych. Dziękujemy za miłą współpracę oraz Państwa zaangażowanie i profesjonalizm.

Było nam bardzo miło wspólnie wziąć udział w tak ważnym wydarzeniu jakim jest Narodowy Spis Powszechny.

Zapraszamy wszystkich do kolejnych wizyt i korzystania ze zbiorów Centralnej Biblioteki Statystycznej.